من آدم خوشبینی هستم؛ فكر نمی كنم اگر جز این باشم، حال و روز ام بهتر از این باشد. وینستون چرچیل

سه شنبه ۲ آبان ۱۳۹۶

معرفی کامل شغل روانپزشکی و تفاوت آن با روان‌شناسی

تاریخ : 1396/07/17 معرفی کامل شغل روانپزشکی و تفاوت آن با روان‌شناسی

در ادامه به معرفی کامل شاخه پزشکی، روانپزشکی پرداخته، روش‌های درمانی، ماهیت شغلی و تفاوت آن را با روانشناسی توضیح می‌دهیم.


حتما بخوانید: تاثیرات روزه داری بر روی سلامت روانی


روانپزشکی چیست؟

روانپزشکی شاخه ای از پزشکی است که بر تشخیص، درمان و پیشگیری از اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری تمرکز دارد.

یک روانپزشک پزشکی است که در موارد بهداشت روان همچون اختلال سوء مصرف مواد متخصص است. روانپزشکان افراد واجد شرایط برای بررسی جنبه های روانی و جسمی مشکلات روحی هستند.

به دلایل بسیاری افراد به دنبال کمک روانپزشکی هستند. این مشکلات میتوانند ناگهانی اتفاق بیافتند، مانند وحشت زدگی، توهم های ترسناک، فکر خودکشی یا شنیدن صداهایی. یا ممکن است در دراز مدت ایجاد شوند، مانند احساس غم و اندوه، ناامیدی، یا اضطراب که به نظر نمی رسد برطرف شوند یا باعث مشکلات کارکردی شوند و باعث می شود در زندگی روزمره احساس غیر طبیعی و یا خارج از کنترل داشته باشند.

معرفی کامل شغل روانپزشکی و تفاوت آن با روان‌شناسی

تشخیص بیماران

از آنجا که آنها پزشک هستند، روانپزشکان می توانند طیف گسترده ای از آزمایشات پزشکی و آزمایش های روانشناختی را تجویز کنند تا در کنار گفتگو با بیماران به ارائه تصویری از وضعیت جسمی و روانی بیمار کمک کننده باشد. تحصیلات و آموزش بالینی، آنها را برای درک ارتباط پیچیده بین بیماری های عاطفی و دیگر بیماری های پزشکی و روابط آن با ژنتیک و سابقه خانوادگی، ارزیابی داده های پزشکی و روانی، تشخیص و کار با بیماران برای توسعه برنامه های درمانی، آماده می کند.

تشخیص های خاص براساس معیارهایی است که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) APA وجود دارد و شامل توصیف ها، علائم و معیارهای دیگر برای تشخیص اختلالات روانی است.

روانپزشکان از چه درمان هایی استفاده می کنند؟

روانپزشکان با توجه به نیازهای هر بیمار از انواع درمان ها از جمله انواع مختلف روان درمانی، داروها، مداخلات روانشناختی و سایر روش های درمان (مانند درمان الکتروشوک یا ECT) استفاده می کنند.

روان درمانی، گاهی اوقات گفتار درمانی نامیده میشود، درمانی است که شامل رابطه گفتاری بین یک درمانگر و بیمار است. این درمان می تواند برای درمان انواع مختلف اختلالات روانی و مشکلات عاطفی مورد استفاده قرار بگیرد. هدف رواندرمانی این است که علائم ناتوان کننده یا ناراحتی را از بین ببرد یا کنترل کند تا بیمار بتواند بهتر عمل کند. بسته به میزان مشکل، درمان ممکن است فقط چند جلسه در طول یک یا دو هفته طول بکشد و یا ممکن است در چندین جلسه در طول یک سال انجام شود. روان درمانی می تواند به تنهایی یا با یک زوج، با یک خانواده و یا در یک گروه انجام شود.

روان درمانی به شکل های مختلفی انجام میشود. یک نوع رواندرمانی به بیماران کمک میکند تا رفتار یا الگوهای فکری را تغییر دهند، نوع دیگر روان درمانی به بیماران کمک میکند که تاثیر روابط گذشته و تجربیات بر رفتارهای فعلی را کشف کند و نوع دیگری از روان درمانی هست که برای کمک به حل سایر مشکلات به شیوه های خاص مناسب است. درمان رفتار شناختی یک درمان هدف گرا با تمرکز بر حل مسئله است. روانکاوی یک شکل فشرده روان درمانگری فردی است که در طی چندین سال انجام میشود و به جلسات مکرر نیاز دارد.

اکثر داروهایی که توسط روانپزشکان مورد استفاده قرار می گیرند باعث درمان فشار خون بالا یا دیابت نیز در طول دوره درمان میشود. روانپزشکان پس از اتمام ارزیابی های کامل می توانند داروها را برای کمک به درمان اختلالات روانی تجویز کنند. داروهای روانپزشکی می تواند به عدم تعادل مواد  شیمیائی مغز که تصور می شود در برخی از اختلالات روانی دخالت داشته باشد، کمک کند. بیماران با درمان طولانی مدت دارو نیاز به ملاقات روان پزشک خود دارند تا اثربخشی دارو و هر گونه عوارض جانبی بالقوه دارو کنترل شود.


حتما بخوانید: در مورد درد های جسمی با منشا روانشناختی


طبقه بندی داروها

  • داروهای ضد افسردگی - مورد استفاده برای درمان افسردگی، اختلال هراس،(اختلال فشار روانی پس آسیبی)  PTSD،  اضطراب، اختلال وسواس فکری، اختلال شخصیت مرزی و اختلالات در خوردن است.
  • داروهای ضد روان پریشی - برای درمان نشانه های روان پریشی (توهمات و خیال)، اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی استفاده می شود.
  • داروهای آرام بخش و ضد اضطراب - مورد استفاده برای درمان اضطراب و بی خوابی.
  • داروهای خواب آور – برای ایجاد و حفظ خواب استفاده میشوند.
  • داروهای تثبیت کننده خلق - برای درمان اختلال دوقطبی استفاده می شود.
  • داروهای محرک - برای درمان ADHD (اختلال کم توجهی) استفاده می شود.

روانپزشکان اغلب داروها را همراه با روان درمانی تجویز می کنند.

درمان های دیگر نیز گاهی استفاده می شود. درمان الکترو شوک (ECT)، یک درمان پزشکی است که شامل استفاده از جریان الکتریکی در مغز  به منظور درمان افسردگی شدید که به سایر درمانها پاسخ نداده است، اغلب استفاده می شود. تحریک مغزی عمیق (DBS)، تحریک عصب واگ (VNS) و تحریک مغناطیسی مغز (TMS) بعضی از درمان های جدید درمان برخی اختلالات روانی هستند. نور درمانی نیز به منظور درمان افسردگی فصلی مورد استفاده قرار می گیرد.

آموزش روانپزشکی

برای روان پزشک شدن، فرد باید دوره پزشکی را در دانشکده پزشکی به پایان برساند و یک امتحان کتبی برای مجوز دولتی به منظور تمرین پزشکی بدهد و سپس چهار سال دوره روانپزشکی را کامل کند. معمولا اولین سال آموزش در بیمارستان مشغول به کار با بیمارانی میشود که طیف وسیعی از بیماری های پزشکی دارند. پس از آن، روانپزشک برای آموزش حداقل سه سال دیگر را به یادگیری تشخیص و درمان سلامت روان، از جمله اشکال مختلف روان درمانی و استفاده از داروهای روانپزشکی و سایر درمانها می پردازد. آموزش با بیماری که در بیمارستان بستری است، بیماری که بستری نیست و اتاق اورژانس صورت می گیرد.

بعضی روانپزشکان نیز پس از چهار سال آموزش عمومی روانپزشکی، دوره های تخصصی خاص خود را کامل می کنند. آنها ممکن است برای یکی از موارد زیر گواهی شوند:

  • روانپزشکی کودکان و نوجوانان
  • اعصاب و روان
  • روانپزشکی قانونی
  • روانپزشکی اعتیاد
  • داروهای مربوط به درد
  • پزشکی روان شناختی (ذهن و بدن)
  • داروهای خواب آور

بعضی روانپزشکان آموزش بیشتر در روانکاوی یا تحقیقات روانشناختی را انتخاب می کنند.

معرفی کامل شغل روانپزشکی و تفاوت آن با روان‌شناسی

روانپزشکان کجا کار می کنند؟

روانپزشکان در مکان های مختلف از جمله مطب خصوصی، کلینیک ها، بیمارستان های عمومی و روان پزشکی، مراکز پزشکی دانشگاهی، سازمان های اجتماعی، دادگاه ها و زندان ها، خانه های سالمندان، صنعت، دولت، مکان های نظامی، برنامه های توانبخشی، اتاق های اورژانس، برنامه های بهداشت و درمان، و بسیاری از مکان های دیگر کار میکنند. اگر قصد مشاوره با یک روانپزشک را جهت درمان و یا وارد شدن در این حیطه شغلی دارید؛ خانه پزشکان می‌تواند دسترسی شما را با بهترین روانپزشکان تهران و سایر شهرستان‌ها فراهم نماید.

تفاوت بین یک روانپزشک و روانشناس چیست؟

روانپزشک یک پزشک است (مدرک پزشکی و رزیدنسی کامل دارد) و آموزش های ویژه ای در روانپزشکی گذرانده. یک روانپزشک قادر به انجام روان درمانی و تجویز داروها و درمان های دیگر است.

یک روانشناس معمولا مدرک پیشرفته ای دارد، اغلب در روانشناسی بالینی، و اغلب آموزش گسترده ای در زمینه تحقیق یا عمل بالینی دارد. روانشناسان با روان درمانی اختلالات روانی را درمان می کنند و برخی در تست روانشناختی و ارزیابی تخصص دارند.

منبع: psychiatry

تهیه شده توسط تیم ترجمه خانه پزشکان

اشتراک گذاری : 

شما هم می توانید نظر خود را ارسال کنید.


نظرات کاربران


معرفی بیماری های روانشناسی بالینی

علایم اشکار افسردگی علایم اشکار افسردگی

شاید احساس کرده باشید علاقه تان به خرید از کنترل خارج شده است. برخی افرادی که دچار افسردگی میشوند اجبار وسواسی برای خرید از مغازه یا اینترنت دارند. به نظر میرسد این کار استراتژی است که فرد برای تقویت عزت نفس یا پرت کردن حواس خود به کار میگیرد اما خرید درمانی (retail therapy) سر خوشی کوتاه مدت است چون افسردگی پشت این رفتار را برطرف نمیکند.

آخرین مطالب پزشکی روانشناسی بالینی

آخرین مقالات پزشکان روانشناسی بالینی